https://doi.org/10.32612/uw.25434357.2025.33.3
W artykule podjęto próbę analizy sposobów reprezentacji ciszy, pauz i odmowy wypowiedzi w dokumentach procesowych oraz protokołach przesłuchań, w kontekście ich przekładu z języka polskiego na chorwacki. Badaniu poddano różne formy milczenia – od świadomej odmowy odpowiedzi, poprzez przemilczenia, aż po zawahania. Przeanalizowano ich funkcje pragmatyczne oraz wyzwania, jakie stwarzają dla tłumacza przysięgłego. Przykłady oparto na autentycznych i symulowanych zapisach przesłuchań oraz na regulacjach karnoprocesowych obowiązujących w Polsce i Chorwacji. Artykuł pokazuje, że cisza – mimo pozornej neutralności – może mieć istotne znaczenie komunikacyjne i prawne.
Zasady cytowania
Licencja

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.